Με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων των Wendy’s μιλήσαμε με 6 υπαλλήλους της εταιρείας στη Γλυφάδα και πάμε το χρόνο πίσω σε τετράγωνα burgers, λαχταριστό τσένταρ με μπέικον και μανιτάρια να λιώνουν.
Ήταν Νοέμβριος του 1969 όταν ο Dave Thomas άνοιξε το πρώτο κατάστημα της αλυσίδας fast food Wendy’s στο Κολόμπους της πολιτείας του Οχάιο στις ΗΠΑ. Η εταιρεία που οφείλει το όνομα της σε μια από τις κόρες του ιδιοκτήτη έγινε γνωστή αρχικά για τα τετράγωνα μπιφτέκια της, ενώ το μήνυμα που έχει το λογότυπο της είναι «Old Fashioned Hamburgers».
Αυτό που δεν ξέραμε τότε ήταν η επίδραση που θα είχαν τα Wendy’s στα νότια προάστια. Γιατί στις αρχές των 90s τα ραντεβού δίνονταν εκεί απολαμβάνοντας τα θρυλικά burgers με το τετράγωνο μπιφτέκι και μια μερίδα πατάτες με λιωμένο τυρί και κομμάτια μπέικον.
Γυρνώντας πίσω στο μακρινό 1989 μια διεθνής αλυσίδα μπήκε στην ελληνική αγορά για πρώτη φορά: η Wendy’s (την έφερε στη χώρα μας ο Γιώργος Νίκας, γιος του γνωστού αλλαντοποιού) ανοίγοντας το πρώτο κατάστημα στην Κηφισιά. Δύο χρόνια αργότερα βρήκε τη θέση του στη Γλυφάδα παραμένοντας μέχρι το 2002 όπου όλα τα καταστήματα έβαλαν (ταυτόχρονα) λουκέτο.
Και μπορεί να έχουν περάσει 17 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που απολαύσαμε το bacon mushroom melt –ένα burger που μπήκε αρχικά στο μενού για έξι μήνες, αλλά δεν βγήκε ποτέ- και τις τηγανιτές πατάτες με μπέικον και τσένταρ, αλλά τη γεύση τους και τις εφηβικές μας αναμνήσεις από το μαγαζί τις νοσταλγούμε μέχρι σήμερα.
Όλοι πηγαίναμε στα Wendy’s τα πρώτα χρόνια με τη μαμά και το μπαμπά για να απολαύσουμε το διαφορετικό, american style burger και αργότερα έγινε το στέκι με τους συμμαθητές. Ο καθένας είχε το δικό του αγαπημένο μενού (από double cheese μέχρι ψητή πατάτα) όπου κάθε μπουκιά ήταν ένας γευστικός αναστεναγμός και το απολαμβάναμε με δροσερό frosty αναλύοντας τα νέα της ημέρας.
Η είδηση πως τα Wendy’s έκλεισαν έπεσε ξαφνικά σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής και αφήνοντας πίσω μόνο ένα (αναπάντητο) “γιατί”.
Με αφορμή την συμπλήρωση των 50 χρόνων κάνουμε μια αναδρομή στα Wendy’s μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων που βρέθηκαν πίσω από τον πάγκο. Κάθε λέξη που μας είπαν, ήταν μια γροθιά στο στομάχι και το μυαλό. Γιατί η γεύση από τις παιδικές μνήμες μένει (για) πάντα ανεξίτηλη.
Πηγή: nou-pou.gr
