Μια ακόμη ανησυχητική περίπτωση δημόσιου κτιρίου χτισμένου πάνω σε ιστορική κοίτη ρέματος αποκαλύπτει ο Αγρονόμος – Τοπογράφος Μηχανικός ΕΜΠ και συνιδρυτής της «Γεωμυθικής», Δημήτρης Β. Θεοδοσόπουλος. Αυτή τη φορά, στο επίκεντρο βρίσκεται το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ελληνικού — ένα σχολείο που, όπως φαίνεται, πατάει κυριολεκτικά πάνω σε μια «ξεχασμένη» φυσική διαδρομή νερού.
Το ρέμα που εξαφανίστηκε κάτω από μπαζώματα και έργα
Όπως εξηγεί ο κ. Θεοδοσόπουλος, ένα μικρό ρέμα κατέβαινε κάποτε από την οδό Πρωτέως και διέσχιζε διαγώνια την περιοχή, περνώντας ακριβώς από το σημείο όπου σήμερα βρίσκεται το σχολικό συγκρότημα. Η φυσική γεωμορφολογία όμως έχει αλλοιωθεί πλήρως: τα έργα του Μετρό, οι εκτεταμένες επιχώσεις και η νέα χάραξη της Λεωφόρου Βουλιαγμένης έχουν «εξαφανίσει» το ανάγλυφο που κάποτε όριζε την πορεία του νερού.
Η βαθιά γραμμή του ρέματος βρίσκεται πλέον πολύ χαμηλότερα από το σημερινό επίπεδο του εδάφους — μια μεταβολή που δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, αλλά όχι απαραίτητα πραγματική προστασία.
Αίθουσες και προαύλιο πάνω στη φυσική κοίτη
Στο σημείο όπου κυλούσε το νερό, σήμερα βρίσκονται αίθουσες διδασκαλίας, το προαύλιο και η μάντρα του σχολείου. Καθημερινά, εκατοντάδες παιδιά παίζουν πάνω σε ένα έδαφος που έχει «ξεχάσει» τη φυσική του λειτουργία — αλλά η φύση, όπως υπενθυμίζει ο κ. Θεοδοσόπουλος, δεν ξεχνά.
«Τίποτα δεν θυμίζει ότι εδώ περνούσε κάποτε ένα ρέμα», σημειώνει. «Και ευχόμαστε να μην το θυμίσει ποτέ η φύση με το να κατεβάσει πάρα πολύ νερό».
Ένα ακόμη καμπανάκι για τον αστικό σχεδιασμό
Η περίπτωση του 2ου Δημοτικού Ελληνικού προστίθεται σε μια μακρά λίστα δημόσιων κτιρίων που ανεγέρθηκαν αγνοώντας τη φυσική απορροή των υδάτων. Σε μια εποχή όπου τα ακραία καιρικά φαινόμενα γίνονται συχνότερα και εντονότερα, τέτοιες αποκαλύψεις αναδεικνύουν την ανάγκη για επανασχεδιασμό της αστικής ανθεκτικότητας — όχι θεωρητικά, αλλά άμεσα και πρακτικά.
Κ. ΤΟΚΑΣ
