Ο Νέλιο Μπίντερμαν είναι 23 ετών, αφήνει την Patti Smith να μιλά για το ταλέντο του με δέος και βλέπει τον διεθνή Τύπο να ψάχνει στις σελίδες του τον επόμενο Thomas Mann. Μόνο που ο ίδιος δεν γράφει για τα άγχη της Gen Z, αλλά για τα φαντάσματα μιας ξεπεσμένης ουγγρικής αριστοκρατίας και τις πληγές ενός ολόκληρου αιώνα.

Το «Big Hit» και η Εκδοτική Φρενίτιδα

Όλα ξεκίνησαν στα 16 του, κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Με μόνο εφόδιο τις αφηγήσεις της γιαγιάς του για την Ουγγαρία που έχασε η οικογένειά του στη δεκαετία του '50, άρχισε να γράφει στο χέρι, σε ένα τετράδιο, στο δωμάτιό του.

Χρειάστηκαν 5 διαφορετικές απόπειρες για να βρει τη φωνή του. Η πέμπτη ήταν αυτή που προκάλεσε «πόλεμο» προσφορών μεταξύ 7 εκδοτικών οίκων στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης.

• Το βιβλίο: «Λάζαρ» (Lázár) — Η σκοτεινή, σχεδόν μυθική παρακμή της αριστοκρατικής οικογένειας Λάζαρ, ανάμεσα σε απομονωμένες καλοκαιρινές επαύλεις και αστικά κάστρα.

• Η ανταπόκριση: 300.000+ πωλήσεις σε γερμανικά και αγγλικά, μεταφράσεις σε σχεδόν 30 γλώσσες.

• Το επόμενο βήμα: Ήδη προετοιμάζεται η κινηματογραφική μεταφορά από τον Tom Tykwer (Run Lola Run, Babylon Berlin).

Αναλογική Γραφή σε Digital Εποχή

Σε μια περιόδο όπου η αυτοαναφορικότητα κυριαρχεί, ο Μπίντερμαν διαλέγει τον δύσκολο δρόμο: φαντάζεται τις ζωές άλλων, σε άλλες εποχές, με όπλο την καθαρή μυθοπλασία. Γράφει πρώτα με στυλό στο χαρτί για να νιώθει τη βραδύτητα της δημιουργίας και μετά μεταφέρει το κείμενο στον υπολογιστή.

«Δεν μου αρέσει που λένε ότι το βιβλίο τράβηξε το ενδιαφέρον μόνο επειδή είμαι τόσο νέος.

Θέλω να λένε ότι είναι τόσο καλό — κι ας είμαι τόσο νέος.»

Παρά τα αποθεωτικά σχόλια από τον New Yorker, τον Guardian και τους New York Times, ο ίδιος αντιμετωπίζει τον θόρυβο με χιούμορ. Όταν δεν φοράει τα ακουστικά του για να περπατήσει απομονωμένος από όλους, βρίσκεται ήδη στο γραφείο του, δουλεύοντας το τρίτο του μυθιστόρημα. Γιατί πέρα από τα φώτα, η μόνη πραγματικότητα που τον αφορά είναι η επόμενη λευκή σελίδα.

Βάσια Φλώρου